pracować inaczej

blog o samoorganizacji
#turkusowa organizacja #zmiana

Pracować inaczej – czyli jak?

Czy zdarza Ci się, drogi Czytelniku, zastanawiać nad innym, bardziej przyjaznym miejscem pracy? Myślę, że nie jesteś w tym odosobniony. W tym poście spróbuję odpowiedzieć na kilka podstawowych pojęć na temat turkusowych organizacji, o których być może słyszałeś i które – przynajmniej dla niektórych – są lub stają się rzeczywistością.

Czym są turkusowe organizacje? To trudne pytanie. Zwolennicy tego podejścia często samodzielnie określają cechy, jakimi charakteryzuje się turkusowa organizacja, a przeciwnicy zarzucają promotorom brak konkretu i definicji pojęć. Część osób, przeczytawszy rewelacje o zmianach w Zappos widzi – w uproszczonej wersji – chaotyczną organizację bez menedżerów i zasad.

Autorem tego całego zamieszania jest Frédéric Laloux, który w publikacji z 2014 r. „Reinventing Organizations” (wyd. polskie „Pracować inaczej”) opisał 12 organizacji wymykających się powszechnym paradygmatom zarządzania. Dla opisania tego sposobu działania stworzył termin „teal”, tłumaczony na język polski jako „turkus”. Frédéric Laloux określił trzy cechy wspólne charakteryzujące wszystkie analizowane organizacje turkusowe:

  1. Ewolucyjny cel – sens istnienia organizacji, postrzeganej jako osobny byt, który nie jest celem finansowym sensu stricto;
  2. Pełnia – spełnienie ludzi pracujących w organizacji, mogących w niej realizować wiele ze swoich talentów, jednocześnie pozostając takimi, jakimi są – bez potrzeby udawania;
  3. Samoorganizacja – jasna struktura, odpowiedzialności i codzienne praktyki pozwalające na rozproszoną decyzyjność.

Każda z tych cech – a zwłaszcza pełnia i samoorganizacja – jest przez Frédérica Laloux dość szeroko rozumiana, więc turkus warto traktować jako kierunek, pewnego rodzaju filozofię.

Frédéric Laloux podaje różne praktyki stosowane w opisanych firmach. Każda z organizacji jest trochę inna, więc trudno utworzyć sztancę, pozwalającą w łatwy sposób tak na replikację podejścia, jak na ocenę stopnia turkusowości. Gdybyśmy rozejrzeli się bardziej wnikliwie, książka „Pracować inaczej” nie jest pionierska. Wielu autorów opisywało podobne sposoby zarządzania, np. Jim Collins, Gary Hamel, Ricardo Semler, Isaac Getz czy Ryszard Stocki. Socjokracja jako zestaw praktyk samoorganizacji jest znana od połowy XX w., a w tak popularnym obecnie podejściu agile funkcjonują zespoły samoorganizujące się. Z kolei holakracja ma elementy, które znajdują się w socjokracji, agile’u, metodologii Lean i podejściu Getting Things Done Davida Allena, i od 2007 roku proponuje spójny system praktyk, ułatwiający zmianę sposobu funkcjonowania organizacji i wspierany przez narzędzia informatyczne. Osoby pracujące z japońskimi systemami mówią, że to nic nowego. W Japonii istnieje 700 firm działających wokół podobnych wartości.

Frédéric Laloux chyba nie spodziewał się takiej popularności – książka dość szybko została przetłumaczona na 16 języków. Na całym świecie tworzą się społeczności zgłębiające to podejście, a firmy samoorganizujące się dzielą się swoimi praktykami. Zachęcam Cię do zapoznania się z publikacją Laloux i do dyskusji – tu lub w gronie Twoich znajomych!

PK, AB

Tekst pochodzi z artykułu Turkusowa, czyli jaka? (s. 14-16), opublikowanego w Personel plus. HRM. Szkolenia. Rekrutacja. W kierunku turkusu. Zmiany w świecie zarządzania. Nr 4 (125)/2018.  Autorki: Paulina Koperska, Ania Biłyk.

Źródło zdjęcia: www.pixabay.com

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *